U POHODE SRPSKIM MANASTIRIMA

Sopoćani, Đurđevi Stupovi, Petrova crkva, Gradac, Studenica, Žiča

U dolini reke Ibar, nekadašnjem Starom Rasu stvoreni su spomenici neprolazne vrednosti u spomen na prvu srpsku vladarsku dinastiju Nemanjića, koja je neprekidno vladala 205 godina. To je period uspona i snaženja srpske države i kulture. Raška škola čiji reprezenti su zadužbine i crkve, smatra se originalnim stilom sa uticajem primorske romanske škole. Preteča ove škole je Petrova crkva u Starom Rasu, sedište episkopije, iz 9. veka. Umetnički se izdvaja spoljna dekoracija Studenice, kupola Đurđevih stupova, a vrhunac vizantijskog fresko slikarstva čini živopis Sopoćana.
Uz sve to najveći politički uticaj imala je Žiča, prvo sedište srpske autokefalne Arhiepiskpije i krunidbena crkva kraljeva iz roda Nemanjića. Istaknuto mestu u ovoj niski bisera pripada i manastiru Gradac, zadužbini Jelene Anžujske, ženi kralja Uroša I.
„Studenica, to središte poštovanja prvog nacionalnog svetitelja, koja je u očima savremenika imala veliku vrednost i značaj, i danas sija u prvorođenoj lepoti i magičnom snagom govori o neuništivosti svega onoga što je uzvišeno, plemenito i sveto. Zato, zbog svoje lepote, svedočenja o kulturi i plemenitosti naših predaka, o njihovoj visokoj civilizaciji, Studenica se nalazi na listi svetske kulturne baštine UNESKO-a.“ - Dragan Vukić

DAN 1. - BEOGRAD – STUDENICA
Polazak iz Beograda u 06.00 časova ispred Vaznesenske crkve (Ulica admirala Geprata broj 19). Usputna kraća zadržavanja radi odmora. Obilazak:
Manastir Sopoćani zadužbina kralja Uroša I koju je podigao nedaleko od svog prestonog grada Rasa, nad samim izvorom reke Raške. Svoj naziv Sopoćani duguju staroslovenskoj reči sopot, što znači izvor. Crkva je posvećena Svetoj Trojici i sagrađena je pre 1263. godine. Ubrzo je njena unutrašnjost ukrašena freskama neprocenjive lepote. Crkva je skromno zidana, šupljikavom sigom, ima izgled trobrodne romaničke bazilike, sa kubetom iznad središnjeg dela naosa, i visokim zvonikom na zapadnoj strani. U vreme Stefana Dušana, dozidana je i ukrašena freskama otvorena spoljna priprata. Krajem 17. veka, razrušili su ga Turci. Dva i po veka zadužbina kralja Uroša ležala je obrasla korovom. Bila je napuštena. Sopoćanske freske uzvišene lepote počele su da propadaju. Ugrožene atmosferskim prilikama, uspele su da odole propadanju zahvaljujući visokom kvalitetu izrade. I danas zaslepljuju posmatrača lepotom, veličinom i svečanošću. U crkvi se nalaze svete mošti Kralja Uroša I, arhiepiskopa Joanikija I i Uroševe majke, Ane Dandolo. Manastir je uvršten u listu UNESKO-ve svetske kulturne baštine.
Manastir Đurđevi Stupovi, zadužbina Stefana Nemanje sagrađena je u periodu 1170/71. godine. Podignut u Starom Rasu, jedan je od najstarijih manastira u nekadašnjem prestonom području srednjevekovne Srbije, koji je veliki raški župan podigao u prvim godinama posle stupanja na presto. Od prvih dana manastir je stekao veliki ugled kao prva vladarska zadužbina dinastije Nemanjića. Svojom gracioznom siluetom dominira dolinama reka Raške i Deževe. Gledan i sa kilometarske udaljenosti, imponuje svojom veličanstvenošću. Jedinstvena arhitektura crkve posvećene Svetom Đorđu sa dve kule zvonika, stolpa, kao da je predodredila njegovo ime – Đurđevi Stupovi. Živopis nastao 1175. godine delimično je očuvan. Za vreme svoje vladavine, a i pošto je napustio tron, o svetinji se starao kralj Dragutin, koji je dogradio manastirsku crkvu i oslikao njenu pripratu. Sistematska zaštita kroz vekove zapustelog manastira započela je 1960. godine, da bi velikom misionarskom i priložničkom akcijom pod nazivom “Obnovimo sebe, podignimo Stupove”, u kojoj učestvuju brojne državne, kulturne i naučne institucije, sportisti, muzičari, umetnici i mnogi drugi manastir počeo da sija svojom prvorođenom lepotom od kraja 20. veka.
Petrova crkva ili crkva Svetih apostola Petra i Pavla, jedna je od najstarijih sakralnih građevina u našoj zemlji. Podignuta je na ušću rečice Deževe u Rašku. Na mestu hrama nalazila se ranohrišćanska bogomolja, verovatno baptisterijum, iz 6. veka. Jezgro današnje zgrade čine upravo ostaci te najstarije građevine. Prva velika obnova bila je u vreme kneza Časlava u 10. veku kada je crkva zadržala osnovu kružnog oblika, ali je dobila kupolu konstruisanu na trompima i galeriju na sprat. Po letopisu popa Dukljanina, pisanim krajem 12. veka, Petrovu crkvu je podigao „kralj Beluš sa svojim Romanima“ posle pobede nad raškim županom Ljutomirom“. U Petrovoj crkvi Stefan Nemanja je miropomazan. U njoj je održao čuveni sabor na kome je osudio krivovernike, kao i sabor na kome se odrekao prestola u korist svoga srednjeg sina Stefana. U njoj je Nemanja primio monaški postrig. Sveti Sava je odredio crkvu Svetog Petra za sedište Raške episkopije. Prvi i najstariji sloj fresaka je u tamburu kubeta i rađen je u 10. veku. Druga celina potiče iz 11. veka, dok je najmlađi deo živopisa nastao u vreme Stefana Nemanje, neposredno posle ukrašavanja njegove zadužbine Đurđevi Stupovi. Ceo kompleks nekada je bio opasan debelim zidom. Oko crkve je nekropola sa velikim brojem monumentalnih nadgrobnih spomenika. Petrova crkva je uvrštena u listu UNESKO-ve svetske kulturne baštine.
Manastir Gradac smešten je u području Stare Raške, na šumovitim padinama Golije, na uzvišenju koje meštani zovu Petrov Krš. Zadužbina je kraljice Jelene Anžujske, žene kralja Uroša I. Kao vladarka, Jelena je učinila mnogo za razvoj prosvete i umetnosti. Osnovala je prvu žensku školu u Srbiji, obnavljala je crkve i manastire, podizala sirotišta. Svoju zadužbinu sagradila je 1275. godine i posvetila je Blagovestima. To je jednobrodna bazilika sa kupolom. Zidno slikarstvo se sačuvalo u fragmentima, ali je njen ktitorski lik vidljiv i danas. U manastiru se u kivotu čuvaju njene Bogom proslavljene mošti. Crkvu krasi i originalni kameni ikonostas iz vremena gradnje sabornog hrama. Sestrinstvo manastira Gradac i danas neguje umetničke lepote i pored svojih redovnih poslušanja, u radosnom životu po Jevanđelju, one se bave zlatovezom, rukotvorinama, slikarstvom i tkanjem.
Dolazak u Studenicu. Smeštaj u konak, večera, noćenje.

DAN 2. - STUDENICA – BEOGRAD
Prisustvovanje Svetoj Liturgiji. Doručak. Obilazak:Manastir Studenica kao najznačajnija zadužbina Stefana Nemanje podignuta je u periodu 1183 – 1196. godine. Saborni hram manastirskog kompleksa posvećen je Uspenju Presvete Bogorodice. Velelepno zdanje srpskog neimarstva lepotom i bogatstvom ukrasa predstavlja „srpski Akropolj“. U njemu kao najlepše biserje počivaju mošti Svetog Simeona koje je Sveti Sava preneo iz Hilandara 1207. godine. Sveti Sava je rukovodio Studenicom do 1215. godine. U tom periodu manastir je postao crkveni centar Srbije, i budući temelj samostalne srpske Crkve. U Studenici je Sveti Sava napisao tipik čiji je uvodni deo posvetio žitiju svoga oca. To je ujedno i prvo samostalno književno delo napisano na srpskom jeziku. Freske sabornog hrama iz 1208/9. godine sa velikim, mirnim i dostojanstvenim likovima obeležavaju epohu u kojoj su nastale. Godine 1569, izvršena je obnova studeničkog živopisa, o čemu svedoči očuvan zapis ispred predstave Uspenje Bogorodice, na zapadnom zidu. Severozapadno od Bogorodičine crkve nalazi se Crkva Svetih Joakima i Ane, po ktitoru, kralju Milutinu, nazvana Kraljeva crkva. Sagrađena je i živopisana 1314. godine. Njen izvanredan živopis predstavlja najveću vrednost. Sačuvan u velikoj meri, ujednačen po stilu i estetskoj vrednosti, on pokriva sve zidove od poda do kubeta. Crkva Svetog Nikole ili Nikoljača najmanja je i najjednostavnija od tri očuvane crkve u manastirskom kompleksu. Istraživačkim radovima 1968. godine utvrđeno je da je Nikoljača bila zatrpana zemljom u visini od jednog metra. Kada je crkva oslobođena od nanosa zemlje, građevina je značajno dobila u proporcionalnosti. Manastir je uvršten u listu UNESKO-ve svetske kulturne baštine.
Manastir Žiča sagrađena je 1208. godine u srcu Ohristovljene svete srpske zemlje, blagodareći trudoljublju i revnosti blagočestivih sinova Svetog Simeona Mirotočivog, Svetog Save i Stefan Prvovenčanog. Žiča je osnovana sa željom da postane sedište Arhiepiskopije gde će se krunisati kraljevi i postavljati Arhiepiskopi Srpske pravoslavne crkve. Njen velelepan katolikon posvećen Vaznesenju Hristovom, okupan bojom Hristovog Vaskrsenja pripada tzv. raškoj školi. Žiča predstavlja već potpuno sazreli arhitektonski prototip i kao takva bila je uzor za građenje mnogih potonjih crkava i manastira. Živopis je rađen u dva perioda: stariji 1220. godine, a mlađi između 1300. i 1316. godine. Ovo slikarstvo izrazite lepote, do danas se smatra za jedno od najlepših u srednjevekovnoj Srbiji. Posle Prvog svetskog rata, 1919. godine, Sveti vladika Nikolaj Velimirović hirotonisan je za Episkopa žičkog i to na sedamstogodišnjicu hirotonije Svetoga Save za prvog srpskog Arhiepiskopa.
Povratak u Beograd u kasnim večernjim časovima.

ARANŽMAN OBUHVATA

  • prevoz autobusom visoke turističke klase (klima, audio i video oprema) na naznačenoj relaciji
  • 1 noćenje u u konaku manastira Studenica u višekrevetnim sobama sa kupatilom na bazi polupansiona (večera, doručak – klasično usluživanje)
  • ulaznice za sve navedene posete
  • usluge stručnog vodiča
  • troškove organizacije putovanja.


NAČIN PLAĆANJA

30% vrednosti ugovorenog putovanja prilikom prijavljivanja
Ostatak 15 dana pre  putovanja

Cena aranžmana:

NAPOMENE I OPŠTI USLOVI

Aranžman je pravljen na bazi 30 uplata. Agencija zadržava pravo da otkaže aranžman najkasnije 3 dana pre planiranog polaska. Za putovanje važe Opšti uslovi putovanja.
Agencija „Dobročinstvo“ zadržava pravo, da ukoliko dođe do promena cena na tržištu, izmeni cenu aranžmana za odgovarajući iznos

Trenutno nema postavljenih komentara za ovaj program

PRIJAVA ZA PUTOVANJE

Molimo Vas, unestite sve tražene podatke
Ovaj verifikacioni broj unesite u polje